طراحی وب سایت

آیا تا به حال به این مساله فکر کرده اید که چرا برای استفاده از شبکه موبایل حتما باید از قطعه ای به نامsim card استفاده کرد؟ و اساسا این قطعه کوچک چیست و چه قابلیت هایی دارد؟ یا این سوال که مگر در سیم کارت چه اطلاعاتی وجود دارد که می توان از آنها کپی برداری کرد؟
سیم کارت یا واحد شناسایی مشترک (subscriber identity module) یک تراشه حافظه قابل حمل است که در گوشی های تلفن همراه و به منظور استفاده از سرویس های شبکه مخابرات سیار استفاده می شود. این واحد حافظه همزمان با دیجیتال شدن شبکه های مخابرات سیار و ظهور نسل دوم این شبکه ها یعنی gsm در سال 1990 ارائه شد. در واقع سیم کارت یک هارد دیسک بسیار کوچک است که به صورت اتوماتیک با قرار گرفتن در هر گوشی موبایل فعال شده و اطلاعات مختلفی از جمله شماره تلفن، اطلاعات شبکه ای مشترک، دفترچه تلفن، پیام های کوتاه و.... را در خود ذخیره می کند. به بیان دیگر سیم کارت نقش یک گذرنامه را بازی می کند که با ارائه آن می توان از سرویس شبکه سیار کشورهای مختلف برای برقراری ارتباط استفاده کرد.
ظرفیت:
سیم کارتها در انواع مختلف و با ظرفیت های حافظه ای متنوع در بازار موجود می باشند: سیم کارت های ،16 ،32 64 و 512 کیلو بایتی که موارد توزیع و استفاده آنها بستگی به گستردگی شبکه موبایل آن منطقه دارد. البته در حال حاضر سیم کارت هایی با حافظه های 128 و 512 مگا بایتی نیز به بازار ارائه شده اند.
سیستم عامل:
سیستم عامل سیم کارت در دو نوع جاوا و سیستم عامل های محلی موجود است که نوع محلی، اختصاصی بوده و مبتنی بر نرم افزارهای مخصوص فروشندگان آن می باشد در حالی که سیم کارت های جاوا، مبتنی بر زبان برنامه نویسی جاوا هستند و مهمترین ویژگی آنها عدم وابستگی به سخت افزار است.
اطلاعات ذخیره شده:
سیم کارت شامل اطلاعات بخصوصی از شبکه است که برای تصدیق، شناسایی و سرویس گیری مشترکان در شبکه مورد استفاده قرار می گیرند این اطلاعات عبارتند از: شماره شناسایی بین المللی مدار کارت iccid): )این شماره که در واقع شماره سریال سیم کارت می باشد، یک عدد 19 یا 20 رقمی است که بر روی بدنه سیم کارت نیز حک شده است. در شبکه هر اپراتور سیم کارت ها با یک شماره یگانه و منحصر به فرد با عنوان شناسه بین المللی مشترک موبایل (imsi) شناسایی می شوند که شبکه برای شناسایی، برقراری ارتباطات و سرویس دهی به مشترک از این شماره که توسط اپراتور بر روی سیم کارت ذخیره می شود، استفاده می کند. این شماره یک عدد 15 رقمی است که 3 رقم اول آن مشخص کننده کد موبایل کشور (برای ایران 432)، دو رقم بعدی مشخص کننده کد شبکه موبایل (برای شبکه mci کد 11) و 10 رقم آخر نیز شماره شناسایی مشترک موبایل است. کلید تصدیق یا (ki) یکی دیگر از پارامترهایی است که در حافظه سیم کارت ذخیره می شود. این شماره که یک عدد 32 بیتی یگانه بوده و برای هر سیم کارت متفاوت است، برای تصدیق و به رسمیت شناختن سیم کارت در شبکه مورد استفاده قرار می گیرد. این شماره همچنین در پایگاه داده شبکه ذخیره می شود. مروری مختصر بر فرآیند تصدیق مشترکین در شبکه، موارد کاربرد اطلاعات فوق را بیشتر مشخص می کند. با قرار دادن سیم کارت در گوشی تلفن همراه و روشن کردن آن در ابتدا، سیم کارت imsi خود را برای به منظور تصدیق و سرویس گیری به شبکه ارسال می کند. سپس شبکه با جستجو در پایگاه داده خود شماره imsi ارسال شده و ki تخصیص داده شده به آن را پیدا می کند. (در صورتی که شماره imsi در پایگاه داده موجود نباشد، مشترک قادر به سرویس گیری نخواهد بود) سپس شبکه با تولید یک عدد تصادفی (random) و ترکیب آن با ki، یک عدد جدید را تولید کرده و همزمان عددتصادفی خود را نیز برای مشترک ارسال می کند. سیم کارت نیز با در یافت این عدد، آن را با ki ذخیره شده در خود ترکیب کرده و عدد حاصل را مجددا برای شبکه ارسال می کند. نهایتا شبکه دو عدد ترکیبی را با یکدیگر مقایسه می کند و در صورت تطابق، اجازه امکان استفاده از شبکه را برای سیم کارت مربوطه صادر می کند. این فرآیند کاربرد ki و همچنین یکی از کاربردهای imsi را در شبکه نشان می دهد.
1. شناسه ناحیه مکانی:
یکی دیگر از اطلاعاتی که در سیم کارت ذخیره می شود اطلاعات مربوط به جایگاه مشترک در شبکه است که از طرف شبکه برای هر سیم کارت ارسال شده و با نام شناسه ناحیه مکانی (lai) شناخته می شود. شبکه هر اپراتور به نواحی مکانی مجزایی با نام location area تفکیک می شود که هر ناحیه دارای یک عدد یگانه و منحصر به فرد بانام lai است. وقتی که مشترک ناحیه مکانی خود را به واسطه حرکت در شبکه تغییر می دهد، اطلاعات ناحیه جدید در سیم کارت ذخیره شده و برای شبکه ارسال می شود تا شبکه از آخرین موقعیت مکانی مشترک آگاه شود. در صورتی که گوشی موبایل خاموش شده و مجددا روشن شود، سیم کارت با بازیابی اطلاعات خود، به جستجوی آخرین lai ذخیره شده می پردازد. این کار با جلوگیری از جستجو در کلیه فرکانس ها، باعث تسریع در زمان برقراری ارتباط مشترک با شبکه خواهد شد. نام اپراتور (spn)، شماره تلفن مشترک، شماره مربوط به مرکز پیام کوتاه (smsc) و سرویس های ارزش افزوده (vas) از دیگر اطلاعاتی است که بر روی سیم کارت ذخیره می شود.
سیم کارت های جاوا:
جاوا یک زبان برنامه نویسی موضوعی (شیء گرا) است که توسط شرکت sun و با فلسفه «کبار بنوس، هرجا اجرا کن » ایجاد شد. بدین معنا که یک برنامه کامپیوتری جاوا می تواند بر روی کارپایه های مختلف مثل: ویندوز، لینوکس و یا مکینتاش اجرا شود. در واقع برنامه نویسان جاوا بدون توجه به سیستم عامل انتهایی مورد استفاده، بر روی برنامه های کاربردها تمرکز دارند. اما در سایر زبان های برنامه نویسی، کد برنامه باید به کد سیستم عامل مورد نظر ترجمه شده و سپس فایل های اجرایی آن ایجاد شود. درصورتیکه برنامه های جاوا تنها به یک مفسر حین اجرا (jvm) نیاز دارند تا دستورات آن را به دستورات سیستم عامل مورد استفاده، تغییر دهد. این برنامه که یک برنامه محلی سیستم عامل است می تواند به صورت رایگان تهیه و مورد استفاده قرار گیرد. تکنولوژی کارت های جاوا برای سیم کارت های موبایل در سال 1999 و توسط شرکت sun به بازار ارائه شد و امکان ارائه سرویس های ارزش افزوده را از طرف اپراتورها برای مشترکان شبکه فراهم کرد. بدین صورت که مشترکین با استفاده از این سیم کارت ها می توانند برنامه های کاربردی مختلفی که از طرف اپراتور شبکه ارائه شده و معمولا بر روی پرتال آن قرار داده می شود را بروی گوشی خود بارگذاری نمایند. این کارت ها مبتنی بر کارپایه های j2me و واسط های برنامه نویسی کاربردی (api) مختص به آن می باشند. نهایتا می توان گفت که ارتقاء شبکه های مخابرات سیار و امکان ارائه سرویس های دیتا توسط اپراتورها و امکان ارائه کاربردها وسرویس های متنوع به کاربران و همچنین رقابت شدید ایجاد شده در بازار، باعث ایجاد تغییرات گسترده ای در فناوری گوشی ها و سیم کارت ها نیز شده است به نحوی که سازندگان این تجهیزات مجبور شده اند تا از ابزار های مختلفی از جمله سیستم عامل های باز در گوشی های تلفن همراه و حتی سیم کارت ها به منظور میزبانی و مدیریت برنامه های کاربردی و سرویس های ارائه شده توسط اپراتورها، استفاده نمایند.
ictna.ir

منبع : بازیاب  تاریخ : 9   مهر   1388  شاخه : مخابرات